Podgrzybek to popularny i ceniony grzyb jadalny z rodziny borowikowatych. Należy do rodzaju Xerocomus i Boletus, a najbardziej znanym przedstawicielem tego rodzaju jest podgrzybek brunatny (Imleria badia), często zbierany w polskich lasach. Jego nazwa odnosi się do jego podobieństwa do borowików, choć jest mniejszy i ciemniejszy. Charakterystyka podgrzybka: Kapelusz: Ma średnicę od 5 do 15 cm, o barwie od ciemnobrązowej do kasztanowej. Powierzchnia kapelusza jest gładka, lekko śliska, zwłaszcza po deszczu. W młodym wieku jest półkulisty, a z czasem staje się bardziej rozpostarty. Trzon: Trzon podgrzybka jest walcowaty, twardy, o barwie jasnobrązowej lub żółtawej. W przeciwieństwie do borowika szlachetnego, nie ma siateczkowatego wzoru na trzonie. Rurki: Pod kapeluszem znajduje się rurkowa warstwa hymenoforu, początkowo żółta, z czasem oliwkowozielona. Po naciśnięciu rurki ciemnieją i stają się niebieskawe, co jest charakterystyczną cechą podgrzybków. Miąższ: Miąższ podgrzybka jest jasny, żółtawy, twardy, ale po przekrojeniu szybko sinieje. Sinienie jest cechą typową, ale nieszkodliwą.