Wyższa agrotechnika dołożyła 9 dt/ha jęczmienia. Rok temu 13,4
COBORU opublikował wstępne wyniki plonowania jęczmienia ozimego z doświadczeń porejestrowych 2026. Wzorzec na przeciętnym poziomie agrotechniki dał 86,3 dt/ha, na wysokim 95,3 dt/ha. Rok wcześniej było odpowiednio 93,1 i 106,5 dt/ha. Zjechał nie tylko sam plon — zjechała też premia za intensywną uprawę, a siew ozimego jęczmienia rusza za kilkanaście dni.
Wzorzec w doświadczeniach porejestrowych tworzą w 2026 r. trzy odmiany: KWS Morris, Loretta i Venezia. W 2025 r. były to KWS Morris, Teuto i Venezia, a w 2024 r. Jakubus, KWS Morris i Teuto.
Plon wzorca na poziomie a1, czyli przy przeciętnej agrotechnice, wyniósł w 2026 r. 86,3 dt/ha wobec 93,1 dt/ha rok wcześniej i 78,6 dt/ha dwa lata temu. Na poziomie a2, z podniesioną dawką azotu, nawozami dolistnymi i ochroną przed wyleganiem i chorobami, było to 95,3 dt/ha wobec 106,5 dt/ha w 2025 r. i 94,3 dt/ha w 2024 r.
Różnica między poziomami wyniosła w 2026 r. 9,0 dt/ha, podczas gdy w 2025 r. sięgała 13,4 dt/ha, a w 2024 r. 15,7 dt/ha. Tyle właśnie oddała w tym roku intensywna uprawa ponad wariant przeciętny. Przy 20 ha jęczmienia ozimego te 9,0 dt/ha to 18 t z pola — o 8,8 t mniej, niż ta sama różnica dałaby rok wcześniej.
Najwyżej plonowały odmiany wielorzędowe pastewne. Flamingo dał 104 proc. wzorca na obu poziomach agrotechniki, KWS Marillis 103 proc. na obu, KWS Joris 103 proc. na a1 i 100 proc. na a2, a SY Barnabus F1 101 proc. na a1 i 103 proc. na a2. Wśród dwurzędowych pastewnych Finezja wypadła na 97 proc. wzorca na a1 i 96 proc. na a2.
COBORU zastrzega przy tych danych, że wyniki z roku 2026 pochodzą ze wszystkich doświadczeń, ale nie są jeszcze w pełni zweryfikowane i mogą się jeszcze nieznacznie zmienić. Odmiany nowe, jeszcze niewpisane do rejestru, badane są w osobnej serii rozpoznawczej i tam wzorzec jest inny — dwóch serii nie porównuje się wprost.
Sezon 2026 nie oszczędzał ozimin. Raport Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej opublikowany 12 sierpnia 2026 r., obejmujący okres od 21 marca do 10 sierpnia, wykazywał zagrożenie suszą dla zbóż ozimych w kilku województwach, najmocniej we wschodniej i centralnej Polsce. Przy takim przebiegu roku dokładanie azotu i zabiegów zwraca się słabiej — i dokładnie to widać w rozjeździe między a1 a a2.
źródło: COBORU, IUNG-PIB
Wzorzec w doświadczeniach porejestrowych tworzą w 2026 r. trzy odmiany: KWS Morris, Loretta i Venezia. W 2025 r. były to KWS Morris, Teuto i Venezia, a w 2024 r. Jakubus, KWS Morris i Teuto.
Plon wzorca na poziomie a1, czyli przy przeciętnej agrotechnice, wyniósł w 2026 r. 86,3 dt/ha wobec 93,1 dt/ha rok wcześniej i 78,6 dt/ha dwa lata temu. Na poziomie a2, z podniesioną dawką azotu, nawozami dolistnymi i ochroną przed wyleganiem i chorobami, było to 95,3 dt/ha wobec 106,5 dt/ha w 2025 r. i 94,3 dt/ha w 2024 r.
Różnica między poziomami wyniosła w 2026 r. 9,0 dt/ha, podczas gdy w 2025 r. sięgała 13,4 dt/ha, a w 2024 r. 15,7 dt/ha. Tyle właśnie oddała w tym roku intensywna uprawa ponad wariant przeciętny. Przy 20 ha jęczmienia ozimego te 9,0 dt/ha to 18 t z pola — o 8,8 t mniej, niż ta sama różnica dałaby rok wcześniej.
Najwyżej plonowały odmiany wielorzędowe pastewne. Flamingo dał 104 proc. wzorca na obu poziomach agrotechniki, KWS Marillis 103 proc. na obu, KWS Joris 103 proc. na a1 i 100 proc. na a2, a SY Barnabus F1 101 proc. na a1 i 103 proc. na a2. Wśród dwurzędowych pastewnych Finezja wypadła na 97 proc. wzorca na a1 i 96 proc. na a2.
Chcesz sprzedać lub kupić zboże? Zachęcamy do dodania ogłoszenia w naszej Giełdzie Zbożowej.
COBORU zastrzega przy tych danych, że wyniki z roku 2026 pochodzą ze wszystkich doświadczeń, ale nie są jeszcze w pełni zweryfikowane i mogą się jeszcze nieznacznie zmienić. Odmiany nowe, jeszcze niewpisane do rejestru, badane są w osobnej serii rozpoznawczej i tam wzorzec jest inny — dwóch serii nie porównuje się wprost.
Sezon 2026 nie oszczędzał ozimin. Raport Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej opublikowany 12 sierpnia 2026 r., obejmujący okres od 21 marca do 10 sierpnia, wykazywał zagrożenie suszą dla zbóż ozimych w kilku województwach, najmocniej we wschodniej i centralnej Polsce. Przy takim przebiegu roku dokładanie azotu i zabiegów zwraca się słabiej — i dokładnie to widać w rozjeździe między a1 a a2.
źródło: COBORU, IUNG-PIB
